„Nawet jeśli nigdy nie będziemy mogli być razem tak, jak na to zasługiwaliśmy, moje dzieci i ja będziemy cię kochać na zawsze”.

Greg i ja nie mieliśmy dzieci.

Nie z wyboru. Bo nie mogłem.

Lata prób. Cichy ból serca. I Greg, który ciągle mi powtarzał: „To tylko ty i ja. Jesteś wystarczająca”.

Sprawdziłem nagrania z monitoringu.

Kobieta ubrana na czarno podeszła sama do trumny, rozejrzała się i wsunęła mu notatkę pod dłonie.

Susan Miller – jego dostawca. Ktoś, kogo już wcześniej znałem.

Skonfrontowałem ją na pogrzebie. Przy wszystkich twierdziła, że ​​Greg ma z nią dwójkę dzieci.

Nie mogłem zostać. Wyszedłem.

Później, sam w domu, otworzyłem dzienniki Grega. Jedenaście.

Każda strona była o nas – o naszym życiu, naszych zmaganiach, mojej niepłodności i jego niezachwianej lojalności.

Nie było drugiej rodziny.