Moja teściowa uśmiechała się szeroko, jakby wszystko było zupełnie normalne.
Poczułam, jak krew uderza mi do głowy. Chciałam wpaść do domu i powiedzieć im wszystko, co miałam na myśli, ale nogi odmówiły mi posłuszeństwa. Zamiast robić awanturę, wyciągnęłam telefon i zrobiłam zdjęcie przez uchylone okno. Potem odeszłam cicho, tak by nikt mnie nie usłyszał.
Błąkałam się ulicami przez wiele godzin, nie wiedząc, dokąd idę. W głowie wciąż miałam obraz ich dwojga, śmiejących się razem. Zastanawiałam się, jak długo trwała ta farsa. Czy teściowa dała mi pieniądze tylko po to, by usunąć mnie z drogi, żeby on mógł być wolny z tamtą kobietą?
Kiedy zapadł wieczór, dotarłam do mojej siostry, na drugi koniec miasta. Zapukałam do drzwi, a gdy je otworzyła, rozpłakałam się.
— Co się stało, Mario? — zapytała przerażona.
