Ta strategia działa, ponieważ osoby mówiące prawdę łatwiej zapamiętują rzeczywiste wydarzenia, nawet jeśli zmieniają kolejność narracji. Natomiast osoby, które wymyśliły historię, mogą mieć trudności z jej uporządkowaniem, ponieważ relacja nie opiera się na prawdziwych wspomnieniach, lecz na improwizowanej konstrukcji.
Próba rekonstrukcji historii w odwrotnej kolejności zwiększa wysiłek poznawczy , co może prowadzić do dłuższych pauz, sprzeczności lub luk w narracji. Te niespójności nie dowodzą automatycznie, że ktoś kłamie, ale mogą wskazywać na konieczność bliższej analizy historii.
