„Nie zapomnisz mnie?”
„Nigdy. Miłość nie maleje. Ona rośnie.”
Uklękłam obok nich. „Nie jestem tu po to, żeby odebrać ci tatę. Jestem tu też po to, żeby cię kochać”.
Emma objęła nas oboje.
Później tej nocy Mark powiedział cicho: „Złóżmy nowe przysięgi. Tylko my”.
Obiecał Emmie, że zawsze będzie na pierwszym miejscu.
Obiecał mi uczciwość i miłość.
Obiecałem im obu cierpliwość i zaufanie.
Emma podniosła wzrok i zapytała: „Czy ja też mogę coś obiecać?”
„Oczywiście” – powiedziałem.
„Obiecuję, że spróbuję. I nie będę się tak bał.”
Ślub nie był idealny.
Ale to było prawdziwe.
Bo miłość nie wymazuje przeszłości.
Ona tworzy dla niej miejsce.
Brak powiązanych postów.
